Реката Драгор со векови претставувала срцето на стара Битола. Покрај нејзините брегови се развивале христијанските маала, каде што биле изградени најзначајните православни храмови во градот – „Св. Димитриј“, „Св. Богородица“, „Св. Недела“ и „Св. Никола“. Црквите не биле само верски центри, туку и места каде што се организирал општествениот и образовниот живот на населението во османлискиот период.
Истовремено, Драгор бил и економска артерија на градот. По неговиот тек работеле повеќе од десет воденици, кои го мелеле житото за битолчани, како и валавници за обработка на волна. Шумот на водата и тркалата на водениците бил секојдневие за жителите, исто како и ѕвоната од блиските храмови. Така, долж Драгор се испреплетувале духовниот и стопанскиот живот на Битола – црквите го чувале идентитетот и традицијата, а водениците ја одржувале егзистенцијата на градот. Денес, иако многу од старите воденици исчезнале, црквите сè уште сведочат за времето кога реката била централна оска на животот во Битола.
Забрането е неовластено преземање, копирање или дистрибуција на текстуални содржини без писмена согласност од авторот или сопственикот на веб-страницата. Прекршувањето на овие услови за користење, како што е неозначување на изворот со хиперлинк или надминување на дозволениот број содржини (на пр. 5 дневно), подлежи на законска одговорност за заштита на авторските права
