Додека партиите се препукуваат една со друга, фрлајќи обвинувања и собирајќи политички поени, граѓанинот стои на средина — тивок, но најпогоден. Без разлика дали е партиски определен или не, товарот на нивните одлуки секогаш паѓа врз неговите плеќи.
Секојдневието не познава партиски бои. Сметките, работата, образованието, здравството — тоа се реалните битки што ги води обичниот човек. Но додека вниманието е насочено кон политички конфликти, вистинските проблеми остануваат во сенка.
Најголемиот парадокс е што токму оние кои не се дел од ниту една партија, кои не навиваат и не учествуваат во политички игри, најчесто ја плаќаат највисоката цена. Тие немаат глас во партиските пресметки, но се први кога треба да се почувствуваат последиците.
Време е фокусот да се врати таму каде што припаѓа — кај граѓанинот. Затоа што без разлика кој победува во политичките препукувања, ако граѓанинот губи, тогаш губи целото општество.
Снежана
