Прашањето кога се живееше подобро во Македонија—за време на десетгодишното владеење на Никола Груевски (2006–2016), во периодот на владите предводени од СДСМ (2017–2024) или денес под новата извршна власт—нема еден, едноставен одговор.
Секој од овие периоди донесе специфични економски сојузници и политички кризи кои различно влијаеја врз стандардот на граѓаните, оставајќи простор за различни, често спротивставени толкувања во јавноста.Ерата на Никола Груевски кај многумина остана запаметена како период на економска предвидливост и стабилност. Главните столбови на оваа политика беа ниската и стабилна инфлација, агресивното привлекување странски инвестиции преку Технолошко-индустриските развојни зони (ТИРЗ) и постепеното кратење на тогаш енормно високата стапка на невработеност. Во овој период државата се впушти и во масовни инфраструктурни и градежни потфати, од кои највпечатлив беше проектот „Скопје 2014“. Сепак, овој модел имаше своја цена. Иако трошоците за живот беа ниски, платите беа исто така на минимално ниво (минималната плата се движеше околу 8.000 до 10.000 денари), а периодот заврши со длабока политичка криза, меѓународна изолација поради закочените евроатлантски интеграции и сериозни обвинувања за авторитаризам и партизација на институциите.
Периодот кој уследи по 2017 година со доаѓањето на СДСМ на власт донесе радикален пресврт во приоритетите. Од една страна, на меѓународен план се постигнаа клучни договори кои го овозможија зачленувањето во НАТО во 2020 година, а внатрешно се почувствува поголема медиумска слобода и релаксација на општествениот притисок. Од економски аспект, се спроведе политика на остар раст на примањата, при што минималната и просечната плата доживеаја рекорден историски скок. Но, овој раст на платите набрзо се судри со реалноста на глобалната сцена. Пост-ковид кризата и војната во Украина предизвикаа силен бран на глобална инфлација, па драстичното поскапување на храната и енергенсите во голема мера ја „изеде“ куповната моќ на граѓаните. Дополнително, периодот беше критикуван поради слабите резултати во правосудството и силното национално незадоволство предизвикано од уставните измени за промена на името.
Денес, со новата влада предводена од ВМРО-ДПМНЕ, фокусот повторно се става на обидите за стабилизација на економијата, финансиска поддршка за локалните самоуправи и најави за нов бран капитални инвестиции. Главниот предизвик на сегашноста е како да се одржи економскиот стандард на граѓаните во амбиент каде цените веќе се позиционирани на високо ниво, додека истовремено државата се соочува со комплицирани надворешнополитички блокади на патот кон Европската Унија.
На крајот, заклучокот за тоа кога се живеело подобро зависи исклучиво од личните приоритети на поединецот. За оние кои ја вреднуваат ценовната стабилност, евтината потрошувачка кошничка и силното истакнување на националниот идентитет, времето на Груевски изгледа попримамливо. За оние, пак, кои приоритетот го гледаат во повисоките бројки на платните списоци, демократските слободи и интеграцијата во меѓународните сојузи, периодот потоа донесе суштински напредок. Токму затоа, вистината за „подобриот живот“ останува поделена меѓу сеќавањето на поевтините денови од минатото и реалноста на повисоките плати во поново време.
Фото архива на Новост
Груевски во посета на Битола
