Во срцето на христијанската историја и предание, семејната лоза на Пресвета Богородица зазема посебно, благословено место. Иако најчесто ги споменуваме нејзините свети родители, Јоаким и Ана, патот до раѓањето на Мајката Божја е длабоко поврзан со уште еден свет пар — нејзините баба и дедо, свештеникот Матан и Света Марија.
Свештеникот Матан бил директен потомок на светиот цар, пророк и поет Давид, со што се исполнуваат старозаветните пророштва за царското и свештеничкото потекло на Месијата. Матан и неговата сопруга Марија имале три ќерки: Марија, Сови и Ана.
Преку нивните чеда, ова семејство станува извор на најголемите светители во историјата на човештвото.
Втората ќерка, Сови, ја родила Света Елисавета — мајката на Свети Јован Крстител. Најмладата ќерка, Света Ана, стапила во брак со Свети Јоаким и по долги години пренесени во молитва и трпение, ја родила Пресвета Богородица. Оваа роднинска врска ни открива дека Пресвета Богородица и Света Елисавета биле први братучедки, што го прави Свети Јован Крстител близок роднина на Самиот Господ Исус Христос по тело.
Споменот на овој свет корен и денес будно се чува во Ерусалим.
Во Светата Земја постои манастирот посветен на Богородица Саиднаја, изграден на самите темели каде што некогаш се наоѓала куќата на Света Марија, бабата на Богородица. Во овој манастир, како бесценето духовно богатство, се чува иконата на Света Марија, сведочејќи за вековната почит кон жената која го родила коренот на нашето спасение.